Judith (43) kreeg de diagnose FSHD en moest vrijwel meteen haar leven radicaal aanpassen. “Ik kreeg zo het ‘de rest van mijn levenvonnis’.  Veel mensen zien niet hoeveel energie de kleine dingen kosten en hoe zwaar het kan zijn om afhankelijk te worden.”

Toch blijft Judith veerkrachtig: “Ik heb een mooi leven en ben me op een andere manier gaan ontwikkelen. Ik kan nog lachen – en dat is heel belangrijk voor mij.”